Naar de homepage

Zoals het spreekwoord luidt moet er altijd iemand de laatste zijn. In het lijstje van de ééndagsvliegen van Melodifestivalen staan is echter des te pijnlijker aangezien zij ooit het festival wonnen. De één al iets recenter dan de ander…

Christer Björkman: rode lantaarn wordt Mr. Schlager
Natuurlijk zijn er wel meer one hit wonders te bespeuren in MF, maar van een winnaar wordt nu eenmaal iets meer verwacht. Zeker in ’92, toen Christer Björkman onverwacht met de hoogste eer aan de haal ging met de ballade I morgon är en annan dag. Het was niet het meest voor de hand liggende lied, en velen twijfelden dan ook aan de kansen op het grote Songfestival. Toch was er ook optimisme omdat het festival door Zweden zelf georganiseerd werd, en het thuisland werd niet gauw over het hoofd gezien bij de puntentelling, toch? Mis.

Björkman ging totaal de mist in op de grote avond en werd gehuldigd met de rode lantaarn van de avond. Die beschamende ervaring wou hij uitwissen door in ’93 nog eens deel te nemen aan MF, maar het vertrouwen in hem was geschonden: Björkman keerde puntenloos naar huis terug. In ’99 durfde hij zich nog eens te vertonen op het MF-podium met Välkommen hem (zie hieronder), maar Zweden was de affaire nog niet vergeten en verwees Björkman nogmaals naar de laatste plaats.

Tegenwoordig stelt Björkmans muzikale carrière niet veel voor. Hij is af en toe te zien op één of andere pride met een cover van Shirley Bassey of een andere diva, maar indrukwekkend kan niemand dat noemen. Hij wist zich echter wel op te werken in de MF-wereld en werd minzaam Mr Schlager genoemd omdat hij met ijzeren hand regeerde. Toch kwam ook daar kritiek op: er werd hem vooral verweten dat hij aan vriendjespolitiek deed. Björkman zou liedjes selecteren van bevriende artiesten en zo opkomend talent negeren. Wie de lijst van deelnemers van de afgelopen jaren goed bekijkt weet dat dit een loos argument is, maar Björkman zag zich genoodzaakt af te treden. Toch lijkt het er op dat zijn vervanger slechts een stroman is. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

'Blond' en blauw
Veel korter is het verhaal van Blond. De groep, bestaande uit drie blonde zangers, leek een goedkoop doorslagje van The Herrey’s. Ook hun liedje kon niet op erg veel bijval rekenen, ook al was het gecomponeerd door Stephan Berg. De man wist blijkbaar wel waar hij mee bezig was, want met dit volledig volgens de regels van de Songfestivalkunst geschreven nummer won de groep MF. Na een veertiende plek op het Songfestival verdween Blond geruisloos uit de muziekwereld. Ondanks winst in MF zijn ze nu gewoon een voetnoot in de geschiedenis van het festival.

Martin Stenmarck: van nationale ster tot nationale schande
Die weg leek het ook op te gaan voor de winnaar van het festival in 2005. Martin Stenmarck versloeg compleet onverwacht Nanne Grönvall, ook al haalde zij bij de televoting 150.000 stemmen meer. Op het Songfestival in Kyiv bakte hij er niets van, en verwijten als was hij te lui om te repeteren werden geprint in de Zweedse media. In een tijdspanne van een paar maanden verviel Stenmarck van nationale held naar nationale schande, en hij recupereerde maar matig.

Maar hoe slecht het er tot voor enkele maanden nog uitzag, zo drastisch zijn 's mans kansen nu gekeerd. Met 7milaktiv zorgde hij voor een come back van formaat die hem tien weken aan de top van Hitlistan, de Zweedse hitparade, heeft gebracht. Nio sanningar och en lögn, het daaropvolgende album drong meteen door naar de top van de albumchart en verwierf in geen tijd eremetaal.

Morgen: Heja Sverige (slot): De toekomst

Lees ook de andere bijdragen in de reeks Heja Sverige:
(1) Melodifestivalen lééft
(2) 'Sport onder songschrijvers
(3) Abba's Benny gaf ons er vijf
(4) Kakelvers uit het alternatieve circuit
(5) Het peloton
(6) Wildgroei van popgroepjes
(7) De beste barden
(8) De nachtegaaltjes
(9) De eredames van de Überdiva
(10) De onoverwinnelijke Überdiva