Naar de homepage

Condooms in witloofvorm!
Wie had dat ooit gedacht: dat onze nationale groente, ons hooggeëerd bordvulsel, onze nachtmerrie voor jonge kindertjes, ging uitgroeien tot een gimmick op het Eurovisiesongfestival? Ja hoor, met Witloof Bay kan de RTBF nog alle kanten uit. “Witloof in chocolade voor alle journalisten!”, dacht Leslie Cable hardop. En zo kunnen we er nog wel een aantal de wijde wereld in gooien: condooms in witloofvorm! (kwestie van het Songfestivaldoelpubliek in al zijn eenvoud aan te spreken) Een gigantische witloof op het podium! Een witloof-gooi-feestje in de Euroclub! Enfin, het moge duidelijk zijn: België zal in Düsseldorf hot hot hot zijn. “En het liedje dan?”, vraagt u reikhalzend. Ach, het liedje, tja, dat futiel detail…

Laten we even de toestand van naderbij bekijken met de antwoorden op de vraag ‘wat hebben wij zaterdagavond op de RTBF geleerd?’

1. Internetplatforms bieden geen garantie op kwaliteit
Wat klonk het een aantal maanden geleden duivels lekker: zelfs een aap met een bril op kan ‘producer’ worden van een liedje en enkel de artiesten die genoeg zotte kwibussen vinden om in die geweldige creaties te investeren, halen de eindmeet. Fijn, vernieuwing in Songfestival-land, dat juichen we natuurlijk altijd toe. Helaas pindakaas heeft dat procédé niet veel kwaliteit opgeleverd. Want het is dus niet omdat je tientallen of honderden snuiters vindt (allicht allemaal chronisch verslaafde Songfestivalfans die hun moeder hebben moeten verkopen) die voor een song samen 20.000 euro bij elkaar harken dat je ook kwaliteit in huis haalt.

Al een geluk dat de prestaties zaterdagavond vooral om te lachen waren, want anders zouden dikke waterlanders over onze kaken hebben gerold. Zelden zagen wij zo’n zielige pleiade aan fletse amateurs, would be-celebrities en schoolfeestzangers dan die zaterdagavond in het Luikse Palais des Congrès. U heeft in in het ‘Eurosong’-verleden hartelijk geginnegapt met de geile roedel van Betty, de kromme toonladders van Tanja Dexters of de harkerige danspassen van Katherine? Herzie uw mening, want in vergelijking met het belabberde niveau in de RTBF-uitzending waren dit allemaal onvergetelijke uitingen van ongeziene creativiteit en grenzeloze artistieke meerwaarde.

Goed, sommigen deden hun best om iets van hun three minutes of fame te maken: Steve Linden, Gauthier Reyz en vooral Sarina hadden iets te vertellen, hoewel ook hun prestaties in de fase van de goede bedoelingen bleven steken. De anderen toonden dat ze enkel thuishoorden in de turnzaal-, parochiezaal- of schoolfeestcategorie (Clac et les Portes, J Cool, Kaptain Oats, Alexandre Deschamps, Syla K) of vormden een aanslag op elke vorm van goede smaak, artistieke integriteit en onze trommelvliezen (The Blazing, Nelza, Chloé).

2. Witloof Bay haalt allicht niet de finale van het Songfestival
Natuurlijk moet je altijd een slag om de arm houden: het Songfestival vormt geen exacte wetenschap en per slot van rekening blijft het een wedstrijd waar absolute miskleunen en lelijke draken à la Marie N en Riva de eindoverwinning in de wacht wisten te slepen. Om maar te zeggen: zelfs al stuurde je zes kwakende eenden, je bent op voorhand nooit verloren. Maar als we de zaak nuchter bekijken, kunnen we enkel maar vaststellen dat een finaleplaats dit jaar voor België een waar exploot zou zijn. Hoewel Witloof Bay een van de betere passages in de RTBF-uitzending vormde en hoewel hun eerste plaats dus op zijn minst begrijpelijk was, heeft de song ‘With love Baby’ echt niet veel om het lijf.

Met veel gevoel voor clementie zou je dit een doorgedreven stijloefening kunnen noemen; met enige slechte wil kan je dit beschouwen als een krakkemikkig samenraapsel dat zelfs met de strafste electroshocks niet tot leven te wekken is; een doodgeboren artistieke creatie die meteen naar het kerkhof van de muzikale probeersels mag doorverwezen worden. Natuurlijk kunnen de bandleden goed zingen (na een schorre Elvispastiche en een kattenvalse discomiskleun al een hele prestatie voor een RTBF-inzending), maar daarmee is zowat alles gezegd.

De Vlaamse beatboxer doet het hipheidsgehalte van song en groep slechts miniem stijgen, minstens de helft van de band heeft de podiumuitstraling van een verwelkte kamerplant en het geheel straalt slechts duffe parochialiteit uit. A capella is ook een genre dat erg moeilijk ligt op het Songfestival, zoals het Letse wedervaren in 2006 bewijst. Je moet al een straffe en meeslepende song hebben (of telegenieke uitvoerders) die kunnen opvallen tussen al het visuele of muzikale geweld dat heel wat landen op de kijker afvuren om te kunnen dromen van een mooie score. Witloof Bay heeft, helaas, geen van beiden.

3. De RTBF kan zowaar een goede show maken
De grootste morele winnaar van de avond heet… RTBF. Op dezelfde dag dat de nieuwsredactie van de Franstalige openbare omroep een waarlijk weerzinwekkende reportage over de begrafenis van Marie-Rose Morel de wereld instuurde, toonde de ‘divertissements’-sectie dat ze zowaar een vlotte, moderne en goed ogende tv-show in elkaar kan knutselen. Regisseur en producer hadden daarbij vooral goed gekeken naar voorbeelden uit Frankrijk, waar het sinds een tweetal jaar mode is om belangrijke shows niet meer in een duffe tv-studio maar in een grote publiekszaal in te blikken. Dat kost natuurlijk meer geld, maar te oordelen naar het eindresultaat was die enveloppe goed besteed (alleen jammer dat de flitsende belichting en mooi podium al te vaak dienden om lachwekkende optredens te capteren). Enige schaduwzijde waren de passages in de ‘grrrien rrreum’ die er op tv uitzag als een overdadig gemaquilleerde dorpsfeestzaal-met-laag-plafond uit een of ander miserabelistische gehucht in de Borinage. En geloof ons, in het echt was het nog erger.

Maar goed, de RTBF mag voor dit televisueel vertier zeker bedankt worden: zelden genoten we zo hard van de divamaniertjes van een gefrustreerde dikheupige zangeres die haar jaloezie op een exotisch ogende en nog steeds esthetisch aantrekkelijk collega-jurylid echt niet kon verstoppen… Merci, madame Kim, pour tout le bonheur que tu nous a donné.

Kevins Kritische Kijk is een opinierubriek. De auteur schrijft in persoonlijke naam.

Ook een mening over Witloof Bay? Post ze op ons forum. Lees wel vooraf even het reglement na en houd het gezellig voor iedereen. Ongepaste reacties worden gewist.