Nieuws
Düsseldorf 2011, Hoofdpunten, Zweden| Melodifestivalen 2011: de finale! – Eric Saade wint! | Delen |
![]() | 12/03/2011 - Vanaf 20u start hier in de Globen te Stockholm de finale van Melodifestivalen 2011. Tien kandidaten treden aan, onder wie favoriet Eric Saade. Wij zitten in de persruimte en volgen de finale ter plekke. Dit artikel wordt dan ook permanent geupdatet. Vergeet dus niet regelmatig te refreshen. |
|
Muzikale bloemlezing van MF als opwarming Een blauwe hemel en een gele zon boven Stockholm. De kleuren van de Zweedse vlag waren met andere woorden de ganse dag aanwezig om iedereen letterlijk en figuurlijk op te warmen voor de muzikale hoogmis van het jaar. Momenteel loopt Globen vol met enthousiaste Zweden en enkele hordes songfestivalliefhebbers uit alle hoeken van Europa. Idem dito in de persruimte waar de Zweedse finale traditioneel op een een brede internationale belangstelling mag rekenen. Al even traditioneel wordt het publiek in Globen opgewarmd door een covergroepje dat een muzikale bloemlezing geeft uit zoveel jaren Melodifestivalen. Een geheugenopfrissertje kan je dit bezwaarlijk noemen, want de meeste van die liedjes behoren tot het collectieve geheugen van de Zweden zoals klassiekers als pakweg ‘Rozen voor Sandra’, ‘Eenzaam zonder jou’ en ‘Dag vreemde man’ bij ons. Neen, de Zweden proberen er de ambiance ter plekke in te brengen zodat dezelfde opwinding en ‘Gute Laune’ straks in de Zweedse huiskamers binnenstormt. Eric en Danny voeren Hitlistan aan Op het dak van Globen Op dat ogenblik wachten we momenteel. Wij komen bij je terug vanaf 20u. Wie intussen al een eerste indruk wil krijgen op basis van de generale repetitie van gisteravond, kan hier terecht voor een verslag; een recap van de tien MF-finalisten is ook al te bekijken. Gouden box voor tiende editie van MF-’nieuwe stijl’ Maar het is nu tijd voor actie! Het 14.000-koppig publiek in Globen kreeg allemaal kleurrijke balonnetjes in de handen geduwd waarmee enthousiast wordt gewapperd terwijl de presentatoren afdalen naar het podium in hun zilvergrijze outfits. De tien dansers bestijgen het podium en tonen elk één foto van een deelnemer van vanavond, die prompt nadien live de zaal binnenkomt. Er hangt letterlijk en figuurlijk van alles in de lucht vanavond. De tien finalisten staan intussen netjes op een rij op het podium en inkasseren een laatste aanmoedigingsapplaus. Nog even langsgaan bij de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken, die voor de gelegenheid zijn minst smaakvolle carnavalspak heeft aangetrokken en de eerste supporter van Danny Saucedo – zijn broer! – mag hem nog wat moed komen inspreken vooraleer hij zo meteen het podium moet om de spits af te bijten. Alle kandidaten worden trouwens niet alleen ingeleid door een supporter, maar ook door het obligate filmpje waarin als rode draad enkele dokters figureren die de conditie van de kandidaten testen. Dit zijn de kandidaten van vanavond: 01. Danny Saucedo – In the Club (Figge Boström, Peter Boström, Danny Saucedo) Aan street credibility zal het deze Zweed met Spaans bloed niet ontbreken, aan supporters ‘in the club’ al evenmin. Danny is een behoorlijk populaire jongen, die met beide voeten stevig in zijn schoenenen op het podium staan. Het prototype van een dance-act met elektro-invloeden en met alles erop en eraan: mooi om naar te kijken, behaaglijk om naar te luisteren en een prima-stimulans om mensen op de dansvloer te lokken. Veel boenke-boenke en herhaling. Laat dat de twee minpunten zijn, maar voor het overige een prima begin van de avond, dat wellicht ook goed zal eindigen. 02. Sara Varga – Spring för livet (Sara Varga, Fredrik Boström) Op papier wordt van deze Sara Varga niet echt veel verwacht. Ze verdiende haar plaats op het nippertje in de herkansing en pakt uit met een minimale act en zowat het enige rustige nummer van de avond. Voor wie al moe was van de dansinspanning bij Danny Saucedo komt dit kabbelende deuntje zeer gelegen, maar of men in Düsseldorf zit te wachten op een braaf liedje uit het hoge Noorden valt zeer te betwijfelen. Laten we het houden op een verdienstelijke poging. 03. The Moniker – Oh My God! (Daniel Karlsson) Als er een groep bestaat die absolute haters van klassieke hoempapa overstag kan laten gaan, moet het wel The Moniker zijn. Simpele muziek moet je nu eenmaal voorzien van simpele en in het oog springende beelden. ‘Oh my God’ leent zich onmiddellijk voor een Vlaamse versie van pakweg Christoff. Een schlagertje met Mika-allures en verpakt als levend stripverhaal, inclusief verkleedtrucje! Alle eurovisie-ingrediënten zijn aanwezig om te beantwoorden aan de gangbare clichés die over het Songfestival de ronde doen. Of het punten zou halen, is dan weer een andere zaak, maar ook dat maakt deel uit van de charme van het Songfestival. 04. Brolle – 7 Days And 7 Nights (Brolle) De man moest eens weten wat ‘brol’ in het Nederlands betekent, maar zelf beantwoordt hij daar allerminst aan. In Zweden staat hij te boek als één van de meest sexy mannen. Da’s natuurlijk relatief, want niet iedereen wordt wild van een vetkuif en uitgesproken tattoo’s. Wat wél vaststaat is dat de man een stem heeft als een klok, die bovendien heel regelmatig en juist tikt tot en met de allerlaatste lange hoge noot. Een proper rocknummertje van wat de buitenechtelijke kleinzoon van Elvis zou kunnen zijn. De vorm zit goed, de verpakking is een kwestie van smaak, maar of het nummer voldoende catchy is om hier de hoofdvogel straks af te schieten, durven we te betwijfelen. 05. Linda Bengtzing – E det fel på mej (Pontus Assarsson, Thomas G:son, Jörgen Ringqvist, Daniel Barkman) Linda Bengtzing is aan haar vierde MF-deelname toe en doet eigenlijk precies hetzelfde als de drie vorige keren, maar dan met een andere tekst en een ander – knalgeel! – jurkje. Dit soort van typisch Zweedse schlager is onmisbaar op MF, maar dient dezer dagen toch maar beter voor exclusief binnenlands gebruik. Niets op af te keuren dus: mooie televisie, feel good muziek en het nodige vuurwerk in Globen. Maar om ook in de Esprit Arena in Düsseldorf het vuur aan de lont te steken, zullen de Zweden toch uit een ander vaatje met buskruit moeten tappen. 06. Nicke Borg – Leaving Home (Jojo Borg Larsson, Nicke Borg, Fredrik Thomander och Anders Wikström) ‘Hoe is dit in godsnaam in de finale geraakt?’, vroeg iemand zich vandaag luidop af toen dit nummer toevallig passeerde in een bar in Stockholm. Het is een pertinente vraag die wel bij meerdere mensen opborrelt. De man doet Bon Jovi in zijn braafste traditie herleven en oogt zelf alles behalve consequent: zwaar getatoueerd, maar de haren netjes in een paardenstaart en kuis verpakt in een debardeur met das zowaar. Vocaal valt er echter niets af te dingen op zijn prestatie. Softe, gepolijste rock voor de liefhebbers, maar of die werkelijk in grote getalen naar de telefoon gaan grijpen, zal nog moeten blijken. 07. Swingfly – Me And My Drum (Teron Beal, Patrik Magnusson, Johan Ramström, Swingfly) Wanneer ik moet kiezen tussen twee wegen, kies ik bewust het minst bewandelde pad. In tegenstelling tot de Linda Bengtzings dezer wereld, zal dit citaat van Whitman ook Swingfly niet onbekend zijn. Rap verwerken in een MF-bijdragen is dan ook geen evidentie, maar leverde wel een finaleplaats op. Het nummer is een stuk radiovriendelijker dan wanneer je het op televisie ziet passeren. ’Me & My Drum’ is absoluut geen doorslagje van ‘Me & My Guitar’, al hadden velen dat bij nader inzien misschien zelfs liever gehad. 08. Sanna Nielsen – I’m In Love (Irini Michas, Peter Boström, Thomas G:son, Bobby Ljunggren) Geen kwaad woord over Sanna Nielsen, want net als Linda Bengtzing tekende zij in het verleden én ook vandaag voor de ‘betere brol’ – en da’s een eretitel – die Melodifestivalen zijn typerende karakter geeft. Prima vertolking van een mooie madame die een weinig stijlvol nummer elegant verkoopt. Doorgaan dus, maar liever niet richting Düsseldorf. Alvast onze dank en respect voor de ‘feel good’! Dit paard krijgt dus de haver die het verdient, maar in de juiste stal! 09. The Playtones – The King (Fredrik Kempe, Peter Kvint) Het vervelende van ‘niche-bijdragen’ is dat ze vaak evenveel voor- als tegenstanders hebben. Dat is bij deze Playtones, die in de oren van heel wat jongeren gedateerd klinken, niet anders. Toch zullen vriend en vijand moeten erkennen dat de groep zijn kunstje volgens de regels van de … euh… kunst én kitsch brengt, inclusief twee hostessen die zo weggelopen zijn van de Expo 58. Kleurrijk verpakte fiftiesmuziek uit de tijd dat alles nog zwart-wit was. Een mooie referentie naar en een muzikaal eerbetoon aan de King én naar Jerry Lee Lewis. Moderne nostalgie: bestaat dat eigenlijk? 10. Eric Saade – Popular (Fredrik Kempe) De vochtigheidsgraad in de zaal en de persruimte is in geen tijd gestegen. Oorzaak van deze wateroverlast is populaire mooie jongen Eric Saade. Die heeft zich een maand te pletter geoefend op zijn fraaie dansact. Na de douche-scène – alweer iets wat waterschade veroorzaakte – vorig jaar, heeft hij een nieuwe gimmick gezocht én gevonden om brokken te maken. Onder het motto ‘scherven brengen geluk’ moeten er drie vitrines sneuvelen. Het doel heiligt de middelen en voor wie er nog mocht aan twijfelen: Saade’s doel heet Düsseldorf! Een realistisch objectief, maar of het ook een lukratief objectief is als het op punten sprokkelen in Europa aankomt, zal nog moeten blijken. ‘Popular’ blijft hoe dan ook niet meteen het origineelste nummer. Hopelijk is dat alleen maar jammer en niet onoverkomelijk. De tien kandidaten hebben hun ‘three minutes of fame’ gehad. Tijd om het geheugen van de kijkers nog eens op te frissen met een recap. Even tijd maken om de ‘huisdansers’ van Melodifestivalen in het zonnetje te zetten en te bedanken voor hun schitterende werk bij de tien kandidaten. Een prima bruggetje naar de intervalact ‘Rock you like a hurricane’ met onder anderen Nanne Grönvall, die duidelijk solliciteert voor een rol in ‘Star Wars’, Lena Philipsson en Ola Salo van (wijlen) The Ark. Tijd voor de punten van de vakjury (we geven enkel de maxima) : 1. Rusland: 12 voor The Moniker Eric Saade wint dus de voting bij de internationale jury’s. Het is nu aan de televoters, die nog steeds kunnen stemmen, om hun 50% van de punten te verdelen. Om eenieder optimaal bij te staan bij deze moeilijke keuze, volgt een recap van de tien finalisten. De televoting loopt zo meteen af. In afwachting van de verwerking van de resultaten mag Dynasty een Europe-getinte versie van ‘This is my life’, de Zweedse bijdrage van vorig jaar waarmee Anna Bergendahl jammerlijk faalde om een finaleplaats in Oslo te veroveren, ten beste geven. Tijd voor de resultaten van de televoting: Resultaat: Dit was Stockholm live. Bedankt om het allemaal te volgen via Eurosong.be! Wij sluiten hier af. Tot gauw! Live kijken: svtplay.se
|
|
|
|













