Het cliché van de gierige Nederlander overboord gegooid
Zoals alle grote manifestaties (fimfestivals, sportwedstrijden) vormt het Eurovisiesongfestival een wereldje op zich. In Düsseldorf zijn niet minder dan tweeduizend journalisten (soms van twijfelachtig allooi, maar
soit) neergestreken en daarnaast wordt de stad natuurlijk overspoeld door de 43 delegaties waarvan sommige echt wel veel volk hebben meegenomen.
De dag kan je opdelen in twee delen: de persconferenties en de repetities overdag en de feestjes ’s avonds. Elk zichzelf respecterend land organiseert tijdens de veertiendaagse immers een party waarop het zichzelf in het zonnetje zet en waarbij vaak ook artiesten van andere landen komen optreden. Een echte klepper in dit genre was dit jaar zowaar Nederland dat met de 3JS blijkbaar opnieuw in zichzelf gelooft. Voor één keer schoof de oranje delegatie het cliché van de gierige Nederlanders opzij en organiseerde ze een feest waarover nog steeds gesproken wordt. De locatie was een boot op de Rijn, je kon je overgeven aan tonnen voedsel en beken drank en… er was zelfs vuurwerk. Hartstikke leuk hoorrrr!
‘Israël is celebrating it’s 60th birthday!’
Een andere topper was maandagavond het Israëlische feestje, maar dat vormt altijd een hoogtepunt op de sociale kalender tijdens het Songfestival. Maar goed, dat heeft allicht minder vandoen met een grote liefde voor het land dan met de steeds aanwezige hoop temidden het journaille dat er nogal wat schoon jong volk aanwezig zal zijn. Dit jaar stuurt het land de omgebouwde ex-winnares, en gay icon in her own right, Dana International. Resultaat: om binnen te geraken moest je het betere duw-en trekwerk verrichten en dé traditioneel strenge security trotseren. De aanwezigen werden gelukkig op hun wenken bediend: op het podium gaf een vijftal nogal aantrekkelijke vertegenwoordigers van het joodse volk het beste van zichzelf en natuurlijk kwam Dana herself een aantal liedjes meezingen…nou eerder meekwelen. De dame heeft best wat charisma in huis, maar toen het zangtalent werd uitgedeeld stond zij/hij vast niet op de eerste rij. Tot de categorie van de rekenwonders behoort zij/hij ook al niet. Het toeval wilde immers dat net maandag Israël de 63ste verjaardag van zijn onafhankelijkheid vierde. Commentaar van miss/mister Dana: “This is a great night for us: Israël is celebrating it’s 60th birthday.”
Opstapje naar een comeback
Een ander interessant fenomeen dit jaar is de Britse band Blue. Een aantal jaren geleden konden ze zichzelf ‘big’ noemen in een deel van de wereld. Wie heeft nooit het onweerstaanbare ‘All Rise’ minstens meegeneuried? Zelfs Elton John viel voor hun charmes, alhoewel voor het kwartet natuurlijk te vrezen viel dat die interesse niet enkel muzikale gronden had. Blue was best populair. Alleen, dat is dus al een aantal jaren geleden. Anno 2011 gebruikt de groep het Songfestival als opstapje naar een comeback. Daar is niets mis mee, ware het niet dat de heren zich in Düsseldorf geregeld gedragen al ware ze door de Queen herself gezonden. Steeds moet op hen gewacht worden, tijdens het Israëlische feestje waren ze de enige aanwezige artiesten die zich beperkt hielden tot een ‘quicky’ van één minuut… En natuurlijk worden ze overal begroet met net dat tikkeltje meer applaus en égards. Al een geluk dat Lee, Duncan en co in hun face to face-contacten met journalisten opvallend (professioneel) vriendelijk zijn. Bovendien kennen ze het klappen van de Songfestival-zweep: terwijl ze zich doorgaans richten op de bakvissen-markt, verzorgen ze hier vooral de gay vote; in aanloop naar Düsseldorf deden ze zelfs een (bijna)naaktshoot voor een homoblad. Wat een artiest al niet lijden kan…
Belgische spookbijdrage
Hoe is het ondertussen met België gesteld? Eerlijk: geen idee. Vermits de Belgische delegatie tijdens hun repetitiedagen gewoon over en weer naar Düsseldorf rijdt, krijg je hen hier zelfs met de loep van detectief Van Zwam niet te zien. Het lijkt wel of ons land een spookbijdrage heeft ingestuurd. Nooit trekt België naar de feestjes van andere landen, nooit organiseert de RTBF meet and greets; laat staan dat de zender zelf een party of persdag op poten zet. België vliegt dit jaar dus compleet onder de radar. Maar ach, als je de belabberde repetities van Witloof Bay hier bekijkt, leidt dat enkel maar tot opluchting…
Reeksen 
