U bent hier:  Home Geschiedenis Landen Israël

Israël op het Songfestival

Israël is een land in Azië en grenst aan Libanon, Syrië, Jordanië, Egypte en de Palestijnse Gebieden. Omwille van het lidmaatschap van de ‘European Broadcasting Union’ mag het land toch deelnemen aan het Eurovisiesongfestival. Israël maakte in 1973 zijn debuut op het songfestival. De deelname van Israël aan het festival is voor veel landen een doorn in het oog en een reden om niet deel te nemen. Onder andere Libië en Tunesië geven hierdoor voorlopig nog verstek. Hetzelfde geldt voor buurlanden Egypte en Jordanië. Marokko nam in 1980 eenmalig deel aan het festival, net het jaar waarin Israël verstek gaf… In 1979 werd Turkije lichtelijk door de Arabische landen verplicht om niet deel te nemen aan het festival omdat Israël dat jaar het festival organiseerde.

De Israëlische liedjes waren in de beginjaren vrij succesvol. Doorgaans bestonden de liedjes uit een vaste formule: vaak ging het om een zanger(es) die begeleid werd door een koortje dat naar het einde toe een prominentere plaats krijgt in het lied. Israël kiest nogal vaak voor liedjes met een religieus of vredesthema.

Tot nog toe kon Israël driemaal het festival winnen. In 1978 was het voor de eerste keer raak met ‘A ba ni bi’, een lied gezongen in een kindertaaltje door Izhar Cohen en de Alphabeta. In 1985 waagt Izar Cohen opnieuw zijn kans en eindigt op een 5de plaats met het aanstekelijke ‘ole ole’. Na de overwinning in 1978 verhuisde het festival naar Jeruzalem, waar Milk & Honey met de klassieker ‘Hallelujah’ opnieuw goud behaalde. Omwille van financiële en technische moeilijkheden werd het festival in 1980 niet in Israël georganiseerd. In 1998 zorgde Dana International voor de 3de overwinning met het nummer ‘Diva’. De inzending verkreeg vooral aandacht door de transseksuele zangeres. De overwinning van de diva drukte voorgoed de stempel van homoseksualiteit op het festival. In 1999 ging het festival in ieder geval opnieuw in Jeruzalem door. Dana waagde in 2011 nog eens haar kans maar kon toen de finale niet bereiken.

Israël kwam nog een aantal keren dicht bij de overwinning. In 1982 werd het liedje ‘Hora’ van Avi Toledano 2de. Een jaar later overkwam Ofra Haza hetzelfde met de inzending ‘Hi’. De dame werd daarna een grote ster in haar thuisland en daarbuiten. Na de overwinning van Dana International ging het bergaf met de Israëlische inzendingen. Sinds de invoer van halve finales in 2004 bleef het land regelmatig in de halve finale steken. Shiri Maymon was de enige die in 2005 nog succes voor het land kon boeken. Met haar mooie ballade ‘Hasheket shemish’ar’ eindigde ze op een 4de plaats.

Israël gaf verschillende keren verstek voor het festival. Dit gebeurde een eerste keer in 1980 omdat het festival plaats vond op een herdenkingsdag. Dezelfde reden werd gebruikt in 1984 en in 1997. In 1994 moest Israël verplicht thuisblijven vanwege een te lage score het jaar ervoor. In 1996 geraakte het land niet door de voorronde.

Scorebord

Jaar	Evenement	Rang	Artiest	Lied	Volgorde	Score
2012	ESF 2012 Halve finale 1	-	Izabo	Time	10	-
2011	ESF 2011 Halve finale 2	15	Dana International	Ding Dong	12	38
2010	ESF 2010 Finale	14	Harel Skaat	Milim	24	71
2010	ESF 2010 Halve finale 2	8	Harel Skaat	Milim	3	71
2009	ESF 2009 Finale	16	Noa & Mira Awad	There must be another way	2	53
2009	ESF 2009 Halve finale 1	7	Noa & Mira Awad	There must be another way	10	75
2008	ESF 2008 Finale	9	Boaz	The fire in your eyes	7	124
2008	ESF 2008 Halve finale 1	5	Boaz	The fire in your eyes	2	104
2007	ESF 2007 Halve finale	24	Teapacks	Push the button	2	17
2006	ESF 2006 Finale	23	Eddie Butler	Ze Hazman	3	4
2005	ESF 2005 Finale	4	Shiri Maymon	Hasheket Shenish'ar	11	154
2005	ESF 2005 Halve finale	7	Shiri Maymon	Hasheket Shenish'ar	7	158
2004	ESF 2004 Halve finale	11	David D'Or	Le-ha'amin	5	57
2003	ESF 2003	19	Lior Narkis	Worlds for love	13	17
2002	ESF 2002	12	Sarit Hadad	Light a candle	10	37
2001	ESF 2001	16	Tal Sondak	Ein davar	5	25
2000	ESF 2000	22	Ping Pong	Same'ach	1	7
1999	ESF 1999	5	Eden	Happy birthday	19	93
1998	ESF 1998	1	Dana International	Diva	8	172
1995	ESF 1995	8	Liora	Amen	21	81
1993	ESF 1993	24	Lahakat Shiru	Shiru	24	4
1992	ESF 1992	6	Dafna	Ze rak sport	3	85
1991	ESF 1991	3	Duo Datz	Kaan	15	139
1990	ESF 1990	17	Rita	Shara barechovot	10	16
1989	ESF 1989	12	Gili & Galit	Derech hamelech	2	50
1988	ESF 1988	7	Yardena Arazi	Ben adam	8	85
1987	ESF 1987	8	Datner & Kushnir	Shir habatlanim	2	73
1986	ESF 1986	19	Moti Giladi & Sarai Tzuriel	Yavoh yom	11	7
1985	ESF 1985	5	Izhar Cohen	Olé olé	11	93
1983	ESF 1983	2	Ofra Haza	Hi!	16	136
1982	ESF 1982	2	Avi Toledano	Hora	15	100
1981	ESF 1981	7	Habibi	Halayla	5	56
1979	ESF 1979	1	Gali Atari en Milk & Honey	Hallelujah	10	125
1978	ESF 1978	1	Izhar Cohen & The Alpha-Beta	A-Ba-Ni-Bi	18	157
1977	ESF 1977	11	Ilanit	Ahava hi shir leshnayim	11	49
1976	ESF 1976	6	Chocolate Menta Mastik	Emor shalom	4	77
1975	ESF 1975	11	Shlomo Artzi	At ve'ani	12	40
1974	ESF 1974	7	Poogy	Natati la khaiai	6	11
1973	ESF 1973	4	Ilarit	Ey-sham	17	97

Inzendingen

2011 : Dana International – Ding Dong
Resultaat halve finale: 16/19

In Israël werd Dana International herverkozen om het land te vertegenwoordigen. Dana won er met haar popliedje ‘ding dong’. De omstreden zanger(es) won in 1998 al eens het songfestival met het eurodance liedje ‘Diva’. In vergelijking met deze hit valt ‘ding dong’ bijzonder mager uit. De zangkwaliteiten van de dame zijn er ook nog niet op vooruit gegaan, en zelfs de 5 backingzangeressen kunnen dit niet verdoezelen. Net zoals vorige keer was ook nu Jean-Paul Gaultier verantwoordelijk voor de kledij. De artieste had maar liefst 8 jurken om uit te kiezen. Dana was de eerste ex-winnaar die er niet in slaagde om bij een rentree opnieuw de finale te bereiken.

2010 : Harel Skaat – Milim
Resultaat halve finale: 8/17, finale: 14/25

Voor de ene was de Israëlische inzending een prachtige, dramatische ballade; een andere vond het eerder maar tranerig gebleit. Bart Peeters omschreef het dan weer als een ‘psalm, gericht aan God’. Harel Skaat zong zijn liedje in ieder geval met overtuiging. De inzending begon rustig en eindigde met een koortje en wat drums. De laatste noten kwamen er wat minder zuiver uit, maar dat kon niet beletten dat Harel met zijn ‘woorden’ de finale bereikte. In de finale kon de jongeman zijn favorietenrol niet waarmaken. Hij bleef met een 14de plaats buiten de top 10.

    

2009 : Noa and Mira Awad – There Must Be Another Way
Resultaat halve finale: 7/18, finale: 16/25

Veel controverse rond de Israëlische bijdrage. De joodse Noa en Arabische Mira Awad zongen immers alweer een vredesboodschap voor Israël, en dat terwijl beide culturen in Israël met elkaar overhoop lagen. Noa is een zangeres met internationale faam en werd naar aanloop van het festival één van dé grote namen genoemd, naast Patricia Kaas en Andrew Lloyd Webber, die de Britse inzending schreef. ‘There must be another way’ was een rustige hymne die drie minuten lang voortkabbelde. De zangeressen trommelden even een stukje in het nummer, maar echt overtuigend klonk het geheel toch niet. De vredesboodschap kon zich moeizaam naar de finale slepen en ging hier onderuit. De jury’s konden de bijdrage nog redden want de televoters bedankten de dames met een laatste plaats.

    

2008 : Boaz Mauda – Ke’ilu kan
Resultaat halve finale: 5/19, finale: 9/25

Boaz Mauda won een Israëlische versie van idool. Dana International (ESF ’98, ESF ‘11) schreef een liedje voor hem waarmee hij deel kon nemen aan het songfestival. Boaz begint ijzersterk aan zijn ballade. Voor de ene ging het hierna verder als een kippenvel bezorgende hymne, maar voor een ander was het maar een slaapverwekkend klaaglied. De afgetrainde gast met het frêle stemmetje kon makkelijk naar de finale doorstoten. Hij zong vrijwel het hele nummer in het Hebreeuws, op enkele Engelstalige zinnen na. Ook in de finale kon Boaz bekoren. Hij kon een nieuwe top 10 notering in de wacht slepen voor Israël.

    

2007 : Teapacks – Push the Button
Resultaat halve finale: 24/28

Een vaak terugkerend thema van de Israëlische inzendingen is de vredesboodschap. Ook deze keer waarschuwen ze voor de gevaren van de oorlog, waarbij gekke staatshoofden op een knop kunnen duwen en zo een kernbom de lucht in sturen. Het rommelige nummer wekte hierdoor een rel op. Velen dachten dat het nummer over de Iranese leider ging die dreigde met een kernoorlog. Muzikaal stelt ‘push the button’ niet veel voor, ook al wordt het in drie verschillende talen gebracht.  

2006 : Eddie Butler – Together we are one
Resultaat: 23/24

Eddie Butler scoorde in 1999 nog een 5de plaats als lid van de groep Eden maar met ‘together we are one’ werd hij gelukkig voorlaatste. Het nummer is een kleffe gospelballade die we al vaker en beter gezien hebben. Eddie kweelt z’n liedje terwijl hij op een piano ligt. Het feit dat hij in twee talen zingt doet er ook niet veel goed aan.

2005 : Shiri Maimon – Hasheket Shenish’ar
Resultaat halve finale: 7/25, finale: 4/24

Eens geen vredesboodschap uit Israël, maar wel een dramatische ballade. Shiri brengt haar nummer in het Engels en in het Hebreeuws. Ze vertolkt haar mooie ballade met verve en ging dan ook terecht door naar de finale. Opmerkelijk was het kleed dat de jongedame droeg; het bevatte een gigantische sleep en een diep uitgesneden decolleté. Ook in de finale kon de zangeres bekoren; ze behaalde er een fraaie 4de plaats.

    

2004 : David D’Or – Leha’amin
Resultaat halve finale: 12/22

David D’Or viel op als sopraan. Hij zong vrijwel zijn hele liedje in een hoge toonaard. Alleen de laatste woorden werden op normale toonhoogte gezongen. Het liedje was niet sterk genoeg om de finale te halen, al zal de niet altijd even zuivere zang van David daar ook wel voor iets tussen gezeten hebben.

2003 : Lior Narkis – Words for Love
Resultaat: 19/26

De overwinning van Marie N zindert duidelijk nog na. Israël hoopt dit jaar ook te scoren met een banaal liedje en een uitkleedact. De nogal knullige Lio Narkis zingt een al even knullig liedje over de liefde. Zijn harem, bestaande uit vijf danseresjes, smijten hun kleren in het rond en vormen op een gegeven moment ook de boodschap ‘love u’. Europa hield niet van hen en stuurde hen met 17 punten terug naar huis.

2002 : Sarit Hadad – Nadlik Beyakhad Ner (Light A Candle)
Resultaat: 12/24

Israël pakt nog eens uit met een liedje met een vredesboodschap. Sarit brengt met ‘light a candle’ een kleffe ballade. Ze zingt het nummer half in het Engels, half in het Hebreeuws. Het liedje is geschreven door dezelfde schrijvers die eerder ook al ‘Diva’ van Dana International (ESF 98) schreven. De ballade was niet goed genoeg voor een plekje in de top 10.

2001 : Tal Sondak – En Davar
Resultaat: 16/23

De Hebreeuwse inzending uit Israël lijkt verdacht veel op ‘simarik’ van Tarkan, of ‘zie ze doen’ van Niels William. De titel wil evenveel zeggen als ‘het maakt niet uit’, en daarmee is de kous dan ook af. Meer boeiends valt er over deze zwakke kopie niet te melden.

2000 : PingPong – Sa’me’ahk
Resultaat: 22/24

Israël beet in 2000 de spits af met een zootje ongeregeld die voor heel wat ophef zorgden. Eerst en vooral was men al niet te spreken over een tongzoen die de zangers aan elkaar gaven in hun videoclip, en dan waren er ook nog de komkommers in de clip waarmee suggestieve gebaren gemaakt werden. De groep PingPong deed er nog een schepje bovenop door tijdens de repetities met een Israëlische en een Syrische vlag te zwaaien. Dit nam Israël niet (vanwege de oorlog met Syrië) en het land wilde de inzending verbieden. Zo ver kwam het niet. De groepsleden zwaaiden de avond zelf vrolijk met hun vlaggetjes, de heren kusten elkaar vluchtig op de mond en de groep zong hun liedje plots deels in het Engels, tegen alle afspraken in. Verder is alles fout aan dit nummer; de kledij (één jongen lijkt op Shaggy uit Scooby Doo, en één meisje lijkt wel de jongere versie van Ma Flodder), een hoop valse noten en belachelijke danspasjes. De groepsleden amuseren zich duidelijk meer dan de kijkers thuis en in de zaal. Israël werd net niet laatste..

1999 : Eden – Happy birthday
Resultaat: 5/23

Israël wil de eer hooghouden met een boysband die speciaal voor het songfestival samengesteld is. ‘Happy birthday’ is een nogal knullig popliedje met domme daspasjes. Het camerawerk tijdens de performance liet te wensen over. Toch sloeg het nummer aan en kon het verrassend een 5de plaats wegkapen.

1998 : Dana International – Diva
Resultaat: 1/25

De controverse van dit jaar kwam uit Israël. Zij stuurden immers de transseksuele Dana International naar het songfestival. Pas op haar 24ste werd Dana een vrouw. Alleen al omwille van dit feit was Dana weken op voorhand de topfavoriet. De avond zelf kreeg ze een oorverdovend applaus nog voor ze ook maar 1 noot gezongen had. De zangkwaliteiten van Dana lieten te wensen over, maar ‘Diva’ is en blijft een leuke meestamper die één van de meest moderne nummers van deze editie was. Modeontwerper Jean-Paul Gaultier had speciaal voor Dana een jurk met papegaaienpluimen ontworpen maar deze droeg ze pas toen ze haar liedje in reprise mocht zingen. Niet alle inwoners van Israël waren opgezet met de keuze van Dana om hun land te vertegenwoordigen. De orthodoxe joden waren hier helemaal niet over te spreken.

1995  : Liora – Amen
Resultaat: 8/23

Israël brengt een ‘universeel gebed voor de vrede’. Paul De Leeuw kon hier duidelijk niet mee lachen en tijdens de Nederlandse presentatie van het songfestival begon hij een scheldtirade over deze inzending die uitmondde in moordplannen. De Nederlandse kijkers konden dit grapje van Paul niet appreciëren en ze stuurden hun verontwaardiging door naar de NOS. De inzending van Israël is een doorslagje van ‘hallelujah’, hun winnende uitzending uit 1979. De meeste jury’s lieten zich niet vangen door deze schaamteloze kopie waardoor de inzending toch geen toppositie innam.

1993  : Lakahat Shiru – Shiru
Resultaat: 24/25

Israël sloeg de bal dit jaar mis. De groep zingt redelijk druk en bombastisch op een melodie die veel te traag klinkt voor het geheel. Bovendien loopt de choreografie op het einde van het nummer in het honderd wanneer de achtergrondzangeressen onvoorbereid hun plaatsje in de spotlight komen opeisen. Israël werd beloond met een voorlaatste plaats. Alleen onze Barbara deed het nog slechter.

1992 : Dafna – Ze Rak Sport
Resultaat: 6/23

Dafna is een populaire zangeres in Israël. Ze nam deel aan heel wat festivals, waaronder een belangrijk festival in het Oostblok. ‘Het is maar sport’ is een lekker up tempo deuntje dat je aandacht niet meer los laat. De tam tams in het nummer geven het geheel iets exotisch. De achtergrondzangers hadden tijdens de repetities moeite met hun microfoons, en daarom werden de instrumenten om hun nek gehangen. Dafna is in 1999 één van de presentatoren van het festival, dat in Israël plaats vindt na de overwinning van Dana International in 1998.

1991 : Duo Datz – Kan
Resultaat: 3/22

Orna en Moshe Datz, man en vrouw, of kortweg Duo Datz brengt het opmerkelijke ‘hier’, een nummer dat stap voor stap opgebouwd wordt naar een sprankelend einde. Al vanaf de eerste noot neemt het lied je mee op een wervelende muzikale tocht. Het liedje gaat over een groep mensen die na meer dan 2000 jaar rondzwerven eindelijk een thuis gevonden hebben. Opnieuw dus een politieke boodschap uit Israël. De 3de plaats was meer dan terecht.

1990 : Rita Kleinstein – Shara Barkhovot
Resultaat: 18/22

Rita brengt een dramatisch liefdesballade voor Israël. De zangeres brengt ‘zingen in de straten’ op een overtuigende, maar niet altijd even juiste manier. Ze voert hierbij een dramatische show op en beëindigt het nummer op haar knieën. Jammer genoeg zit het nummer zelf wat rommelig in elkaar en blijft daardoor niet meteen hangen. Dat resulteerde dan ook in een lagere score. Het nummer wordt gedirigeerd door de man van Rita.

1989 : Gili & Galit – Derech Ha’melech
Resultaat: 12/22

De 12-jarige Gili werd op het podium vergezeld door de meer ervaren zanger Galit. ‘De weg van de koning’ werd geschreven door Shaike Paikov, die het nummer ook dirigeert. Het popliedje valt op zich wel mee door het mooie refrein, maar heeft te lijden onder de zangkunsten van Gili, die de hoge noten vaak niet aan kan. De jongen staat ook zichtbaar nerveus op het podium. Op het einde van de 2de strofe vergeet hij zelfs zijn tekst. Naar aanleiding van de overwinning van de jonge Sandra Kim in 1987 stuurde naast Israël ook Frankrijk een kind naar het festival. Kort nadien werd een minimumleeftijd van 16 jaar ingevoerd.

1988 : Yardena Arazi – Ben Adam
Resultaat: 7/21

Yardena Arazi presenteerde in 1979 nog het festival, maar nu stond ze als zangeres op het podium. In 1976 stond ze ook al eens op het songfestivalpodium, als lid van de groep Chocolat Menta Mastik. ‘De oermens’ is een speciaal liedje dat het best omschreven kan worden als een mix van Franse chanson en Griekse sirtaki. Het nummer begint namelijk traag, gedragen door een accordeon, maar het tempo wordt steeds verder opgedreven en eindigt als een wild feestje.

1987 : Datner & Kushnir – Shir Habatlanim
Resultaat: 8/22

Israël maakte een opmerkelijke beurt dit jaar. Dirigent Kobi Oshrat verscheen uitgedost in zwart maatpak en zette een zwarte zonnebril op. Hierna verschenen de 2 acteurs, uitgedost als Blues Brothers, die de gimmick ‘the lazy bum’s’ brachten. Het nummer werd achteraf ook een kleine hit in België. De gasten brachten een redelijk eenvoudig liedje waarvan het refreintje bestond uit de woorden ‘hupa, hole hupa, hupa hole’. Tijdens de act deden de zangers opmerkelijke danspasjes en gebruikten alle hoeken van het podium. Één van hen ging zelfs op zijn handen staan. De Israëlische minister van cultuur wilde deze inzending verbieden en dreigde ermee om het land te laten terugtrekken van het festival, maar zo ver kwam het dus uiteindelijk niet.

1986 : Moti Giladi & Sarai Tzuriel – Yavo Yom
Resultaat: 19/20

Israël had er 6 schitterende jaren opzitten. Dit jaar viel het eindresultaat echter behoorlijk tegen: een voorlaatste plaats en de slechtste notering tot dan toe voor het land. Pas in 1993 worden Moti en Sarai van deze schandvlek verlost. ‘Een dag zal komen’ is een up tempo liedje dat eentonig en ouderwets overkomt. De act wordt opgesmukt met danseressen die net zoals de zanger en zangeres in het wit en zilver gekleed zijn.

1985 : Izhar Cohen – Olé, Olé
Resultaat: 5/19

Izhar Cohen won het festival in 1978 met ‘a-ba-ni-bi’ en deze keer brengt hij een soortgelijk nummer. ‘Olé, olé’ is een tof up tempo liedje met een vlotte dansact. Opmerkelijk is ook dat de dirigent, Kobi Oshrat, presentatrice Lill trakteert op een zoen voordat hij aan zijn job begint, wat tot hilarische blikken van de dame leidt! De kleurrijke pakjes en het opzwepende nummer waren slechts goed voor een 5de plaats, wat toch wel onder de verwachtingen was.

1983 : Ofra Haza – Hi
Resultaat: 2/20

Het songfestival legt sommige artiesten geen windeieren. Zo ook Ofra Haza, die met ‘levend’ haar doorbraak wist op te tekenen. De jongedame werd na het festival één van de populairste artiesten in Israël en wist internationaal ook een hit te scoren met ‘im nin ‘alu’. Aan het succes kwam in 2000 abrupt een einde toen de zangeres vroegtijdig overleed. Net zoals in ’82 eindigde Israël ook dit jaar op de 2de plaats. Ofra Haza brengt haar energieke nummer op overtuigende manier. Het lied heeft een sterk refrein en is erg melodieus. Het bevat ook verwijzingen naar Israël en pogingen om het land te vernietigen.

1982 : Avi Toledano – Hora
Resultaat: 2/18

De bijdrage uit Israël was een opzwepend en aanstekelijk nummer. Avi bezong de dans ‘hora’, die vakkundig uitgevoerd werd door de 5 dansers en danseressen rondom hem. Het geheel bevatte genoeg entertainment om de ingedommelde kijkers terug wakker te krijgen. Het liedje bevatte tempowisselingen en was één van de betere inzendingen van de avond. Voor Israël was een 2de plaats weggelegd, die wel heel snel volgde op de overwinningen uit ’78 en ’79.

Hits in Vlaanderen

1998 – Dana International – Diva
Hoogste positie : 2 Aantal weken : 13
Jaaroverzicht: 27

1987 – Lazy Bums – Lazy bums
Hoogste positie : 16 Aantal weken : 6