Geschiedenis
Landen
ZwitserlandLandgeschiedenis:
Zwitserland
| Deelnames: | 54 |
| Eerste deelname: | 1956 |
| Recentste deelname: | 2013 |
| Overwinningen: | 2 |
| Festivals: | Lugano 1956, Lausanne 1989 |
| Vaakst deelgenomen: | Peter, Sue en Marc (1971, 1976, 1979, 1981) |
| Gebruikte talen: | Frans, Italiaans, Duits, Raeto-Romaans, Engels |
| Omroep: | Societé Suisse de Radiodiffusion (SSR), Schweizerische Rundfunk Gemeinschaft (SRG) |
Zwitserland op het Songfestival
Zwitserland is een land in het midden van Europa met als buren Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk en Liechtenstein. Zwitserland stond mee aan de wieg van het Eurovisiesongfestival. Het was namelijk één van de 7 eerste landen die aan het festival deelnamen.
Zwitserland had de eer om de eerste editie van het toen nog erg bescheiden festival te organiseren en te winnen. Het zou 32 jaar duren vooraleer de Zwitsers erin slaagden het festival voor een tweede keer te winnen. De eerste winnares ooit, Lys Assia, zorgde voor nog een unieke prestatie door drie keer achter elkaar deel te nemen aan het Songfestival en met vier verschillende nummers in drie verschillende talen. In 1988 won de toen nog onbekende Canadese zangeres Céline Dion. De zangeres groeide nadien uit tot één van de meest succesvolste zangeressen ooit. In 1963 moest Zwitserland de duimen leggen voor Denemarken na een erg gecontesteerde puntentelling waarbij de Noorse jury zijn punten op het einde van het programma opnieuw moest geven en er daardoor voor zorgde dat Zwitserland een tweede zege aan zijn neus zag voorbijgaan. De correctheid gebiedt wel te zeggen dat de tweede Noorse jurering de juiste was!
De laatste jaren wil het de Zwitsers niet meer lukken om nog goed te scoren op het festival. Sinds de invoer van halve finales komt het land amper nog aan bod in de puntentelling. In 2005 kon de Estse groep Vanilla Ninja nog een finaleplaats bemachtigen, maar hierna was het wachten tot in 2011. Anna Rossinelli geraakte in de finale echter niet hoger dan een laatste plaats. In 1995, 1999 en 2003 moest Zwitserland verplicht thuisblijven vanwege te slechte scores in de voorbije jaren.
In tegenstelling tot België hebben de Zwitsers geen beurtrol voor elke omroep van de verschillende taalgroepen. Die omroepen mogen weliswaar beurtelings de voorronde organiseren, maar daaraan mogen telkens liedjes in de vier verschillende landstalen – en sinds de invoering van de vrije taalkeuze ook in alle andere talen – deelnemen. In de praktijk werd Zwitserland het vaakst vertegenwoordigd door Franstalige nummers. Het waren ook die liedjes waarmee de Zwitsers over het algemeen hun hoogste resultaten behaalden.
Scorebord
| Jaar | Evenement | Rang | Artiest | Lied | Volgorde | Score |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2013 | 13 | You And Me | Takasa | 16 | 41 | |
| 2012 | 11 | Sinplus | Unbreakable | 7 | 45 | |
| 2011 | 25 | Anna Rossinelli | In love for a while | 13 | 19 | |
| 2011 | 10 | Anna Rossinelli | In love for a while | 8 | 55 | |
| 2010 | 17 | Michael von der Heide | Il pleut de l'or | 5 | 2 | |
| 2009 | 14 | Lovebugs | The highest heights | 8 | 15 | |
| 2008 | 13 | Paolo Meneguzzi | Era stupendo | 7 | 47 | |
| 2007 | 20 | DJ BoBo | Vampires are alive | 8 | 40 | |
| 2006 | 17 | Six4One | If we all give a little | 1 | 30 | |
| 2005 | 8 | Vanilla Ninja | Cool vibes | 22 | 128 | |
| 2005 | 8 | Vanilla Ninja | Cool vibes | 19 | 114 | |
| 2004 | 22 | Piero & The MusicStars | Celebrate! | 3 | 0 | |
| 2002 | 22 | Francine Jordi | Dans le jarding de mon âme | 11 | 15 | |
| 2000 | 20 | Jane Bogaert | La vita cos'è | 16 | 14 | |
| 1998 | 25 | Gunvor | Lass ihn | 5 | 0 | |
| 1997 | 22 | Barbara Berta | Dentro di me | 7 | 5 | |
| 1996 | 16 | Kathy Leander | Mon coeur l'aime | 9 | 22 | |
| 1994 | 19 | Duilio | Sto pregando | 15 | 15 | |
| 1993 | 3 | Annie Cotton | Moi, tout simplement | 4 | 148 | |
| 1992 | 15 | Daisy Auvray | Mr. Music man | 13 | 32 | |
| 1991 | 5 | Sandra Simó | Canzone per te | 5 | 118 | |
| 1990 | 11 | Egon Egemann | Musik klingt in die Welt hinaus | 12 | 51 | |
| 1989 | 13 | Furbaz | Viver senza tei | 18 | 47 | |
| 1988 | 1 | Céline Dion | Ne partez pas sans moi | 9 | 137 | |
| 1987 | 17 | Carol Rich | Moitié-moitié | 22 | 26 | |
| 1986 | 2 | Daniela Simons | Pas pour moi | 10 | 140 | |
| 1985 | 12 | Mariella Farré | Piano piano | 15 | 39 | |
| 1984 | 16 | Rainy Day | Welche Farbe hat der Sonnenschein | 17 | 30 | |
| 1983 | 15 | Mariella Farré | Io cosi non ci sto | 8 | 28 | |
| 1982 | 3 | Arlette Zola | Amour on t'aime | 7 | 97 | |
| 1981 | 4 | Peter, Sue & Marc | Io senza te | 19 | 121 | |
| 1980 | 4 | Paola | Cinéma | 9 | 104 | |
| 1979 | 10 | Peter, Sue & Marc en Pfuri, Gorps & Kniri | Trödler & Co. | 8 | 60 | |
| 1978 | 9 | Carole Vinci | Vivre | 9 | 65 | |
| 1977 | 6 | Pepe Lienhard Band | Swiss lady | 12 | 71 | |
| 1976 | 4 | Peter, Sue & Marc | Djambo, djambo | 2 | 91 | |
| 1975 | 6 | Simone Drexel | Mikado | 7 | 77 | |
| 1974 | 14 | Pierra Martell | Mein Ruf nach dir | 15 | 3 | |
| 1973 | 12 | Patrick Juvet | Je vais me marier, Marie | 8 | 79 | |
| 1972 | 8 | Véronique Müller | C'est la chanson de mon amour | 8 | 88 | |
| 1971 | 12 | Peter, Sue & Marc | Les illusions de nos vingt ans | 4 | 78 | |
| 1970 | 4 | Henri Dès | Retour | 2 | 8 | |
| 1969 | 5 | Paola del Medico | Bonjour, bonjour | 11 | 13 | |
| 1968 | 12 | Gianni Mascolo | Guardando il sole | 6 | 2 | |
| 1967 | 17 | Géraldine | Quel coeur vas-tu briser? | 6 | 0 | |
| 1966 | 6 | Madeleine Pascal | Ne vois-tu pas? | 12 | 12 | |
| 1965 | 8 | Yovanna | Non à jamais sans toi | 18 | 8 | |
| 1964 | 13 | Anita Traversi | I miei pensieri | 14 | 0 | |
| 1963 | 2 | Esther Ofarim | T'en vas pas | 10 | 40 | |
| 1962 | 10 | Jean Philippe | Le retour | 11 | 2 | |
| 1961 | 3 | Franca di Rienzo | Nous aurons demain | 10 | 16 | |
| 1960 | 8 | Anita Traversi | Cielo e terra | 9 | 5 | |
| 1959 | 4 | Christa Williams | Irgendwoher | 8 | 14 | |
| 1958 | 2 | Lys Assia | Giorgio | 10 | 24 | |
| 1957 | 8 | Lys Assia | L'enfant que j'étais | 10 | 5 | |
| 1956 | 1 | Lys Assia | Refrain | 9 | - | |
| 1956 | - | Lys Assia | Das alte Karussell | 2 | - |
Inzendingen
2012 : Sinplus – Unbreakable
Resultaat halve finale: 11/18
Zwitserland kan alleen maar dromen van een jaarlijkse finaleplaats. Ook dit jaar vielen ze net buiten de prijzen. De broers Ivan en Gabriël hadden nochtans behoorlijk werk geleverd met hun liedje ‘Unbreakable’. Het is een soft poprocknummer dat aardig klinkt maar nooit echt verrast of echt goed wordt. Het Engels van de gasten is aan de erbarmelijke kant. Zo worden de woorden ‘stream’ en ‘dream’ bijvoorbeeld gezongen als ‘strim’ en ‘drim’. De gemiddelde Oost-Europeaan zal zich hier echter niet aan storen. De jongens hadden te lijden onder de Hongaarse inzending die uit hetzelfde vaatje tapt maar later in de show aan bod kwam én beter was.

Resultaat halve finale: 10/19, finale: 25/25
Zwitserland was het eerste land dat zijn bijdrage bekend maakte. Tijdens een nationale finale kwam zangeres Anna Rossinelli als winnares uit de bus met het rustige kampvuurliedje ‘in love for a while’. Ook in Düsseldorf leek het de zangeres voor de wind te gaan. Na lange tijd kon ze Zwitserland immers nog eens aan een finaleplaats helpen! Hiervoor hadden de Zwitsers dan ook alles uit het liedje gehaald wat eruit te halen viel; een lieflijk decor met wolkjes en een zon, zeepbelletjes en 2 muzikanten. Anna bracht een goede prestatie, maar in de finale geraakte ze niet verder dan een laatste plaats met haar nanana-liedje.

Resultaat halve finale: 17/17
Je moest geen helderziende zijn om te voorspellen dat er alweer geen topscore in zat voor Zwitserland. Het bergland stuurde dit jaar Michael von der Heide, die zich in het verleden al kandidaat gesteld had. Met ‘il pleut de l’or’ mocht hij dit jaar dan toch aantreden. Het betrof een belegen deuntje uit de jaren ’80 met een refrein dat veel te hoog gezongen werd. Michael zelf had spijtig genoeg weinig uitstraling. Hij droeg een gouden pak en met zijn baardje en flaporen zag de zanger er uit als een verdwaalde hobbit. De platte inzending eindigde laatste met 2 punten.

Resultaat halve finale: 14/18
Het was alweer even geleden dat Zwitserland nog eens met een goed nummer op de proppen kwam. Deze keer kozen ze voor ‘the highest heights’, een hitgevoelig Britpopliedje, wat naar zomerse festivals doet snakken. De groep Lovebugs bestaat al sinds 1992 en ze brengen voornamelijk liedjes in het softrockgenre. Vooraf werd Zwitserland steevast getipt als zekere finalist, maar op de avond zelf lieten ze het afweten. De zanger had last van een hese stem en zijn zang klonk belabberd. Van het frisse liedje bleef niet veel meer over. Het had nu eerder weg van een slechte karaokepoging in een rokerig café. Geen finaleplaats dus voor Zwitserland. Jammer..

Resultaat halve finale: 13/19
De 3e ballade op rij kwam uit Zwitserland. Zij kozen nog eens voor de Italiaanse taal. ‘Era stupendo’ begint rustig maar loopt hierna uit tot een uptempo rocknummer, voorzien van het nodige vuurwerk op het podium. Geen slecht nummer, maar ook geen inzending waarbij menig kijker naar zijn gsm zal grijpen om te televoten. De verdienstelijke poging uit Zwitserland bleef steken in de halve finale.

Resultaat halve finale: 20/28
DJ Bobo, allicht één van de bekendste muzikale figuren uit Zwitserland, bood zichzelf aan om zijn land te vertegenwoordigen. Hij bewees dat een grote naam niet garant stond voor succes. In de jaren ’90 scoorde de man met zijn eurodance de ene hit na de andere (‘pray’, ‘respect yourself’, ‘there is a party’, ‘chihuahua’), maar anno 2007 sloeg het flinterdunne eurodanceliedje niet meer aan. ‘Vampires are alive’ liep wat verloren tussen het andere geweld en de halloweenkostuums waren eerder lachwekkend dan eng. Op het podium stonden ook nog enkele lelijke poppen geëtaleerd.

Resultaat halve finale: 17/23
Naar goede gewoonte was er ook dit jaar weer een product van Ralph Siegel in de running. Deze keer verzamelde hij artiesten uit zes verschillende landen in de hoop dat de landen hun artiest zullen steunen. Één van de artiesten is Andreas Lundstedt van de Zweedse groep Alcazar. Alle moeite van Siegel was tevergeefs. ‘If we all give a little’ is een voorbijgestreefd levenslijnliedje dat zelfs in een rusthuis te melig zou bevonden worden.

Resultaat halve finale: 8/25, finale: 8/24
Zwitserland leerde eindelijk eens uit zijn fouten. Na de afstraffing met 0 punten van vorig jaar doen ze nu beroep op een buitenlandse groep; Vanilla Ninja uit Estland. De dames brengen een rockliedje dat rustig begint maar daarna overgaat tot een gothic nummer dat aansluit bij de hits van Within Temptation en Nightwish. De beste Zwitserse inzending van de afgelopen jaren werd beloond met een plekje in de finale. Tijdens de finale brachten de dames het er een stuk beter vanaf dan tijdens de halve finale. De zang klonk nu veel overtuigender. ‘Cool vibes’ eindigde op een verdienstelijke 8e plaats. Zo’n hoge score was al weer even geleden voor Zwitserland.

Resultaat halve finale: 22/22
Zwitserland stuurde naar goede gewoonte weer een flets en belegen nummer. Deze keer probeerde Piero en zijn gezelschap het publiek op hun hand te krijgen om mee te feesten op de tonen van ‘celebrate’. Het was duidelijk merkbaar dat ze hun inspiratie gehaald hadden bij ‘everybody’, het winnende liedje uit 2001. Deze geitenwollensokkenkopie kon totaal niet boeien en werkte eerder lachwekkend. Het eindigde als laatste met 0 punten.

Resultaat: 22/24
Oostenrijk probeerde dit jaar zijn oubollige imago achter zich te laten, maar Zwitserland blijft volharden in de boosheid. Voor de zoveelste keer sturen ze een Céline Dion kloon op ons af. Francine is de kloon van dienst, hoewel haar stemgeluid eerder wat weg heeft van dat van France Gall. Francine schreef overigens mee aan de oubollige ballade. De inzending flopte.

Resultaat: 20/24
Zwitserland bleef nog steeds afkomen met dramatische ballades, iets wat de andere landen intussen toch al lang achter zich gelaten hebben. De Zwitserse ballade wordt deze keer in het Italiaans gezongen door Jane, die beroep doet op de hulp van Al Bano (ESF 1976 & 1985) als achtergrondzanger. Jane Bogaert is een voormalig miss Zwitserland en playboymodel. Haar gedateerde ballade had 170 punten nodig om Zwitserland een ticket voor het festival van 2001 te bezorgen. Dit lukte uiteraard niet.

Resultaat: 25/25
Zwitserland heeft een heleboel punten nodig wil het volgend jaar mee mogen doen. Hiervoor rekent het land op Gunvor, die de klassieke ballade ‘laat hem’ brengt. Gunvor schreef de tekst van het nummer zelf. Ze zorgde voor de nodige commotie toen er naaktfoto’s van haar opdoken. De ballade flopte en Zwitserland ging naar huis met 0 punten. Misschien zat het lelijke kleed van Gunvor daar wel voor iets tussen?

Resultaat: 22/25
Zwitserland brengt ook dit jaar een ballade. Deze keer kiezen ze voor Italiaans als taal, maar ook dit kan het voorbijgestreefde nummer niet redden. ‘In mijn binnenste’ is op zich niet slecht, maar het liedje is veel te onopvallend en het einde van het nummer wordt te schreeuwerig gebracht. Let ook op het wel erg expressieve gezicht van Barbara.

Resultaat: 16/23
Verassing alom; Zwitserland kiest nog maar eens voor een Céline Dion doorslagje. Deze maal is Cathy Leander de uitverkorene om Céline Dion na te bootsen. ‘Mon coeur l’aime’ is een typische ballade zoals we er al honderden hebben zien passeren op het songfestival. Hoewel het liedje op zich niet slecht is scoorde het toch tegenvallend. Waarschijnlijk omdat de jury’s stilaan genoeg hadden van de bandproducties uit Zwitserland.

Resultaat: 19/25
Duillio bracht een klassieke, Italiaanse ballade die opgebouwd werd naar een krachtig einde. ‘Ik ben aan het bidden’ was weinig vernieuwend en eindigde onderaan het klassement.

Resultaat: 3/25
De overwinning van Céline Dion zindert nog steeds na in Zwitserland. Ook dit jaar sturen ze een soortgelijk nummer met dito zangeres. ‘Moi, tout simplement’ is een klassieke, sterke ballade die goed gezongen wordt door Annie Cotton. Net zoals Céline Dion komt ook Annie Cotton uit Canada. Het liedje is niet bijster origineel maar werd wel beloond met een 3e plaats. Zwitserland had nog hoger gehoopt. Ze droomden namelijk van een 3e overwinning.

Resultaat: 15/23
Géraldine Olivier won de Zwitserse voorrondes met het nummer ‘Soleil soleil’ maar werd gediskwalificeerd. Zij had haar liedje immers zowel voor de Franse als voor de Duitse voorrondes ingestuurd, en dat is in strijd met het Zwitserse reglement. Daisy Auvray was 2e geëindigd in de voorrondes van Zwitserland en mocht dus als vervanger aantreden op het songfestival. Ze brengt een jazzy nummertje dat lekker weg luistert.

Resultaat: 5/22
Zwitserland zingt dit jaar nog eens in de Italiaanse landtaal. Sandra brengt een ballade die wat weg heeft van de inzending waarmee Céline Dion het festival won in 1988. De zangeres deed het net iets minder goed, maar behaalde toch een puike 5e plaats met een liedje dat niet slecht, maar wel weinig origineel is.

Resultaat: 11/22
Zwitserland ging in het wit. De klassiek geschoolde Egon bracht een nummer waarin hij zijn vioolkunsten tentoonstelde. ‘Muziek weerklinkt in de wereld’ werd geschreven door de vrouw van Egon. Het refrein klinkt best nog wel aardig, maar veel mensen ergerde zich aan de inzending en de zanger, die met een geforceerde lach op het podium stond.

Resultaat: 13/22
Voor Zwitserland zingt Furbaz, een groep bestaande uit een zangeres die zichzelf begeleidt aan de piano, en een driekoppig mannenkoor. ‘Zonder jou leven’ is een voorbijgestreefd en oubollig nummer dat geruisloos passeert. Enige opmerkbare aan de inzending is dat het gezongen wordt in het Romaans, de 4e landstaal van Zwitserland. De zangeres schreef het nummer zelf. In 1988 eindigde Furbaz 2e in de Zwitserse voorronde. Ze moesten toen Celine Dion laten voorgaan, die het festival won.

Resultaat: 1/21
Met slechts één punt verschil wist Céline Dion het festival te winnen en nadien een schitterende carrière uit te bouwen. De zangeres is afkomstig van het Canadese Montreal maar trad toch voor Zwitserland aan. ‘Ga niet zonder mij’ is een stevige, romantische ballade die schitterend gezongen werd door Céline. De zangeres droeg een bizar ballerinarokje, met daaronder ballerinaschoentjes. In een jaar met veel sterke ballades kwam deze presentatie er toch als beste uit.

Resultaat: 17/22
Een zenuwachtige Carol Rich zong het popliedje ‘half en half’. De presentatie zag er bijzonder jeugdig uit door de kleurrijke pakjes en de artiesten die wild in het rond sprongen op het podium. Muzikaal bleef de inzending eerder aan de zwakke kant door het repetitieve karakter. Een echt hoogtepunt bleef uit.

Resultaat: 2/20
Zwitserland bleef het in de jaren ‘80 goed doen op het festival. Na eerdere top 5 noteringen in ’80, ’81 en ’82 stootte ook Daniela Simmons door naar de hoogste regiones. Met ‘niet voor mij’ brengt ze een stevige ballade. De zangeres begint het nummer aan de piano, maar aan het einde van het liedje gaat ze even ronddwalen op het podium. Een prima prestatie voor Zwitserland. Twee jaar later wint Céline Dion het festival voor Zwitserland met een soortgelijk nummer.

Resultaat: 12/19
Ook voor Zwitserland zagen we een terugkerend gezicht. Mariella Farré vertegenwoordigde in ’83 het land al op het songfestival. Deze keer werd de dame bijgestaan door Pino, maar de zanger moet duidelijk zijn meerdere erkennen in Mariella. Het repetitieve duet ‘zachtjes zachtjes’ was niet meteen een hoogvlieger. De inzending passeert geruisloos en verdwijnt collectief uit het geheugen na afloop.

Resultaat: 16/19
Het was van 1967 geleden dat een Zwitserse inzending lager eindigde dan op een 16e plaats. Het land werd vertegenwoordigd door de groep Rainy Day. Toch waren het maar 2 leden van de groep die het merendeel van de zang voor zich namen. ‘Welke kleur heeft de zonneschijn’ is een romantische ballade, die zich moeizaam naar het einde sleept.

Resultaat: 15/20
Mariella maakte voor het eerst haar opwachting. In 1985 zou ze nog eens deelnemen voor Zwitserland. De zangeres zingt de popballade ‘ik hou niet van deze manier’. Het nummer wordt in het Italiaans gezongen, één van de landtalen die Zwitserland rijk is. De bijdrage is weinig opmerkelijk en blijft ook niet goed hangen in het geheugen. Meer dan een 15e plaats zat er dan ook niet in.

Resultaat: 3/18
Zwitserland scoorde verbazend goed met deze trage schlager. Arlette Zola kwam aanzetten met een oorwurm die niet meteen hedendaags klonk, maar die je wel bleef na neuriën nadat het liedje al lang afgelopen was. Ook qua styling was alles eerder sober en klassiek gehouden, en blijkbaar viel dat wel in de smaak bij de juryleden.

Resultaat: 4/20
Al voor de 4e keer namen Peter, Sue en Marc deel aan het festival. Deze keer zongen ze in het Italiaans, de enige landstaal die ze nog niet gekozen hadden. ‘Ik zonder jou’ is een romantisch nummer dat goed gebracht werd door het trio. Verscheidene keren duikt er een panfluit op in het liedje, een instrument dat niet vaak voorkomt op het festival. Het was de laatste keer dat het trio deelnam aan het festival. Net zoals in 1976 geraakte ze deze keer tot op de 4e plaats.

Hits in Vlaanderen
1988 : Céline Dion – Ne partez pas sans moi
Hoogste positie : 12 Aantal weken : 5






