U bent hier:  Home Geschiedenis Eurovisiesongfestivals 1977 – Londen

Songfestivalgeschiedenis - 1977 – Londen

Datum:zaterdag 7 mei 1977
Gastland:Verenigd Koninkrijk
Locatie:Wembley Conference Center, Londen
Organisatie:BBC
Presentatie:Angela Rippon
Pauze-act:Acker Bilk and his Paramount Jazz Men
Jurering:Elk land gaf 12, 10, 8 ...1 punten aan de tien hoogstgeklasseerde landen
Aantal landen:18
Winnaar:Frankrijk - Marie Myriam - L'oiseau et l'enfant

Korte samenvatting

Frankrijk zorgde voor een nieuw record. Het was het eerste land met 5 overwinningen. 1977 werd ook een jaar met veel bekende artiesten. Voor het Verenigd Koninkrijk trad Lynsey de Paul aan, de zangeres die bekend werd met de hit ‘Sugar me’. Voor Duitsland waagden de discodiva’s van Silver Convention hun kans En Italië probeerde het voor de 1e keer met Mia Martini. Het festival kon bijna niet van start gaan wegens een staking, en een chaotisch scorebord strooide meermaals roet in het eten.

België werd tot de topfavorieten gerekend! Het discoliedje ‘A million in one, two, three’ wist een mooie 7e plaats in de wacht te slepen. Nederland deed het bescheidener met ‘De mallemolen’. Frankrijk won in een jaar vol met up tempo liedjes met een onvervalste Franse chanson. Het Verenigd Koninkrijk werd 2e met het eigenzinnige ‘Rock Bottom’ en Ierland sloot de top 3 af met een frisse popsong.

ORGANISATIE

Locatie, zaal en podium

Het festival ging door in het Wembley Conference Center te Londen, dat toen pas geopende was.

Dit jaar waren er verschillende podia. Het orkest bevond zich op een apart podium, onder 3 grote bogen die konden ronddraaien. Voor het orkest wars er het podium voor de artiesten. Dit bestond uit een drietal lagen die steeds kleiner werden. De presentatrice, Angela Rippon, had haar podium, rechts van het orkest.

    

Het logo bestond uit een zwarte achtergrond, waartegen in gouden letters het jaartal en ‘Eurovision Song Contest’ te lezen was. Het geheel werd afgewerkt met 2 horizontale lijnen.

Nieuwigheden

De eigen taalregel werd weer heringevoerd. Duitsland en België kregen een jaar uitstel voor deze taalregel, omdat hun interne selecties al te ver gevorderd waren. Beide landen konden hiervan profiteren, want ze eindigden op een 7e en 8e plaats met een Engelstalig lied. Pas in 1999 zou de taalregel weer afgeschaft worden, en kon ieder land een lied brengen in een taal naar keuze.

Deelnemende landen

Zweden keerde na een jaar afwezigheid terug, terwijl Joegoslavië tot 1981 verstek zou geven. Oorspronkelijk zou ook Tunesië als eerste Afrikaans land zijn opwachting maken op het songfestival. Het zou als vierde aantreden, maar trok zich uiteindelijk toch terug uit de wedstrijd omdat ze de inzending van Israël weigerden uit te zenden.

SHOW

Presentatoren

Angela Rippon presenteerde het festival. Ze is een journaliste en nieuwslezeres. Ze was de eerste vrouwelijke journaliste die het nieuws van de BBC mocht presenteren.

Stemming

Aan de stemmingsprocedure werd niets veranderd. Ieder land had een professionele jury die punten uitdeelden van 1 tot en met 8, een 10 en een topscore van 12 punten voor de beste inzending.

Songfestival

Het 22e festival ging van start met het ‘te deum’, en hierna volgden toeristische beelden uit de 4 landen van het Verenigd Koninkrijk. Na 5 minuten verscheen Angela Rippon op het podium. Ze verwelkomde de kijkers in het Engels en het Frans. Enkele minuten later gingen de optredens van start.

Als introductiefilmpjes had men beelden gepland van een party voor alle delegaties in een Londense nachtclub. Met wou de deelnemers van het vorige land in beeld te brengen om de deelnemers na hen geluk te wensen. Dit was echter buiten de Noorse delegatie gerekend. Zij waren van oordeel was dat het niet kon dat hun artiest in beeld werd gebracht terwijl ze op de tafel aan het dansen was. Exit filmpjes. Het enige alternatief was om het aanwezige publiek in de zaal in beeld te brengen. Dit zorgde voor ongemakkelijke blikken van hen, en voor saaie momenten tijdens de show. Net voordat de kandidaten opkwamen werd de naam van de dirigent in beeld gebracht, terwijl deze persoon plaats nam voor het orkest. Hierna verschenen de artiesten op het podium en nadat de eerste noten van hun liedje te horen was, verscheen de titel van hun inzending in beeld, samen met de naam van het land dat ze vertegenwoordigen.

Na alle optredens lichtte Angela het verloop van de stemprocedure toe. Dat deed ze zowel in het Engels als in het Frans. Als intervalact werden beelden getoond van de nachtclub waar de kandidaten ’s donderdags naar toe geweest waren. Een deel van deze beelden zou oorspronkelijk gebruikt worden voor de introductiefilmpjes. De muzikanten die centraal in deze film staan zijn Acker Bilk en zijn Paramount Jazz Men.

De puntentelling ging meteen van start nadat de intervalact afgelopen was. Supervisor Clifford Brown controleerde het scorebord, maar de man zou meermaals moeten ingrijpen. De landen werden in volgorde van optreden weergegeven op het scorebord. Het land dat aan de leiding stond werd weergegeven door een knipperend vlagje. De landen werden in volgorde van optreden afgegaan tijdens het uitdelen van de punten. Hierdoor was het niet altijd even overzichtelijk welke scores al uitgedeeld waren en welke nog niet.

    

Dat de puntentelling chaotische verliep kwam al tot uiting in de 2e ronde, toen Monaco punten gaf. Het scorebord gaf Nederland maar 5 punten, terwijl dit er 6 moesten zijn. Frankrijk kreeg maar liefst 20 punten terwijl ze maar recht hadden op 14 punten. Clifford Brown merkte de blunder bij Frankrijk op, maar het was de Nederlandse puntengever, Ralph Inbar, die de Nederlandse flater opmerkte, tot groot jolijt van het publiek en Angela zelf. Ook bij de Oostenrijkse en Luxemburgse punten liep het meermaals mis omdat Angela de punten verkeerd verstond. Ze gaf Frankrijk steeds minder punten dan voorzien. Toevallig was dit net de grootste concurrent voor de Britten!

Toen het Verenigd Koninkrijk punten uitdeelde ging het scorebord de mist in. Na enkele rechtzettingen moest Clifford Brown nogmaals ingrijpen omdat Nederland weer een punt te weinig gekregen had. Nederland liep op dit ogenblik serieus achter met maar 7 punten, waarop Angela zei dat Nederland recht had op dat ene puntje, want ze konden het goed gebruiken! De Grieken draaiden het scorebord de soep in. Ze gaven tweemaal 4 punten, waardoor ook de scores van de nummers 1 tot en met 3 niet meer klopten. Ook Israël ging de mist in. Ze vergaten de 4 punten door te geven maar werden door Clifford tot orde geroepen.

Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk namen vrijwel meteen de leiding in de puntentelling. Ze wisselden enkele keren van positie. Steeds wanneer het Verenigd Koninkrijk hoge scores kreeg werden Lynsey en Mike in beeld gebracht, wat meermaals idiote, geforceerd zenuwachtige blikken van Lynsey veroorzaakte. Op ruimere afstand volgden Griekenland, Ierland, Finland en België. Naar het einde van de stemrondes toe had Frankrijk een flinke voorsprong genomen op het Verenigd Koninkrijk, en zelfs Ierland had de Britten ingehaald. België prijkte mooi op de 4e plaats, maar zakte uiteindelijk weg tot de 7e plaats. Frankrijk mocht als laatste land punten geven, maar kon op dat moment al niet meer ingehaald worden. Het land ging wel de mist in door volledig verkeerde punten uit te delen. Het gaf aan 12 landen punten, in plaats van aan 10. Hierdoor kwam het dat maar voor 11 van de 18 landen het eindtotaal klopte.

Na haar overwinning barste Marie Myriam in tranen uit. De auteurs van het nummer werden naar het podium geroepen om hun prijs in ontvangst te nemen. Intussen werd de zangeres backstage getroost door de andere kandidaten. Toen Marie op het podium geroepen werd bleef ze lange tijd achter. De cameraman voor haar was gestruikeld en ze hielp deze man eerst nog overeind. Intussen bleef Angela maar op de zangeres roepen. Toen ze uiteindelijk op het podium geraakte kreeg ze haar trofee en mocht ze haar winnende liedje nog eens ten gehore brengen.

Rang Vlag Land Artiest Lied Volgorde Score
1FrankrijkMarie MyriamL'oiseau et l'enfant18136
2Verenigd KoninkrijkLynsey de Paul & Mike MoranRock bottom9121
3IerlandThe Swarbriggs Plus TwoIt's nice to be in love again1119
4MonacoMichèle TorrUne petite Française296
5GriekenlandPascalis, Marianna, Robert & BessyMathema solfège1092
6ZwitserlandPepe Lienhard BandSwiss lady1271
7BelgiëDream ExpressA million in one, two, thre1769
8DuitslandSilver ConventionTelegram655
9SpanjeMickyEnseñame a cantar1452
10FinlandMonica AspelundLapponia1650
11IsraëlIlanitAhava hi shir leshnayim1149
12NederlandHeddy LesterDe mallemolen335
13ItaliëMia MartiniLibera1532
14PortugalOs AmigosPortugal no coração819
15NoorwegenAnita SkorganCasanova518
16LuxemburgAnne-Marie B.Frère Jacques717
17OostenrijkSchmetterlingeBoom boom boomerang411
18ZwedenForbesBeatles132

DEELNEMERS

België

Voor de eerste maal werd Vlaanderen in de favorietenrol geduwd. De formatie Dream Express, bestaande uit ex-Pebbles lid Luc Smets en de drie Nederlands-Indonesische zusjes Stella, Bianca en Patricia Maessen, zong ‘A million in one two three’. De zusjes Maessen stonden in 1970 al voor Nederland op het podium als Hearts of Soul met ‘Waterman’. Stella zou in 1982 solo terugkeren voor de RTBF en 4e eindigen. Ondanks de favorietenrol eindigde Dream Express 7e.

Nederland

Nederland stuurde Heddy Lester met ‘De mallemolen’. Zij haalde het in de Nederlandse preselectie van Bonnie St. Claire met het Peter Koelewijnnummer ‘Stop me’ en van Maggie McNeal met ‘Jij alleen’.

Oude bekenden

Ierland stuurde voor de 2e keer The Swarbriggs. De groep trad in 1975 voor de eerste keer aan met het liedje ‘That’s what friends are for’. Destijds eindigden ze op een 9e plaats, dit jaar werden ze 3e.   In 1966 zong Michèle Torr nog voor Luxemburg (‘Ce soir je t’attendais’), nu verdedigde ze de eer voor Monaco. Met haar 4e plaats deed ze het beduidend beter dan in 1966, toen ze op een gezamenlijke 10e plaats strandde.

De Belgische formatie Dream Express bestond voor een deel uit Hearts of Soul, de groep die in 1970 voor Nederland aan het songfestival deelnam. De 3 meisjes eindigden toen op een 7e plaats. Dat resultaat deden ze nu nog eens over. In 1969 was Stella Maessen, één van de dames van Dream Express, achtergrondzangeres van Lenny Kuhr, die voor Nederland de gedeelde overwinning in de wacht sleepte.

Paulo de Carvalho werd in 1974 laatste voor Portugal. Dit jaar maakte hij deel uit van de groep Os Amigos, die een 14e plaats bereikten.  Ook Fernando Tordo maakte deel uit van de Portugese groep. Hij stond in 1973 solo op het songfestivalpodium en behaalde toen de 10e plaats.

De Israëlische zangeres Ilanit eindigde in 1973 op de 4e plaats met ‘Ey-sham’. Dit jaar moest ze genoegen nemen met de 11e positie.

De Oostenrijkse groep Schmetterlinge bevatte 2 voormalige kandidaten: Beatrix Neundlinger en Günter Grosslercher van de groep Milestones (ESF 1972)

Opmerkelijke (f)acts en schandalen

Oorspronkelijk werd 2 april als uitzenddatum vooropgesteld, maar ten gevolge van een staking van de cameraploegen van de BBC zag de Britse omroep zich genoodzaakt het festival met 5 weken uit te stellen tot 7 mei. Nederland had aangeboden om de organisatie van het festival over te nemen, totdat hun vakbonden van de staking vernamen en ook weigerden om aan het werk te gaan. De nationale finale van de BBC werd vanwege de staking niet uitgezonden op televisie, maar wel op de radio. Door dit voorval verhuisde het festival voor de allereerste keer naar de maand mei.

Noorwegen en Zweden maakten bezwaar tegen de introductiefilmpjes. Voor de Noorse inzending had men beelden gemaakt vanuit een Londense nachtclub, maar de delegatie vond dat hun kandidaat zich niet deftig gedragen had, en daarom eisten ze dat de beelden niet uitgezonden werden. Zweden was dan weer het tegen het tonen van alcohol, aangezien ze alcoholgebruik probeerden te ontmoedigen.

De Belgische groep Dream Express veroorzaakte een kleine rel toen bekend raakte dat de dames van de groep transparante bovenkledij zou dragen. De regie voor het liedje werd zodanig ingesteld dat hier weinig van te merken zou zijn. Hierdoor waren er close ups te zien van lichaamsdelen die anders nooit in beeld gebracht zouden zijn. De Belgische inzending kreeg ook af te rekenen met een versnelde uitvoering van het orkest.

In 1977 namen er grote namen deel aan het festival! Het trio Silver Convention, dat voor Duitsland aantrad, had al meerdere hits gescoord waaronder ‘Save me’, ‘Fly Robin Fly’ en ‘Get up and boogie’. Hoewel ook hun bijdrage ‘Telegram’ een modern disconummer was, wist de act geen topscore te behalen. De jury’s lieten modernere bijdrages, waartoe ook de Belgische behoorde, eerder links liggen en kozen voor de traditionele bijdrage uit Frankrijk. Lynsay de Paul trad voor het Verenigd Koninkrijk aan. De zangeres zorgde voor de wereldhit ‘Sugar me’, en de hit ‘Ooh I do’. Samen met Mike Moran greep ze net naast de gouden trofee.

DE INZENDINGEN

1 Ierland : The Swarbriggs Plus Two – It’s Nice to Be in Love Again
Resultaat: 3/18 Dirigent: Noel Kelehan

Ierland bereikte zijn beste resultaat sinds de overwinning in 1970. En terecht! De broertjes Swarbrigss waren er al eens eerder bij in 1975, maar nu kregen ze versterking van 2 jongedames. Samen brachten ze een aangename, up tempo ballade. De act was vrij sober gehouden en bestond uit rustige danspasjes. De kledijkeuze was goed overwogen en bestond voornamelijk uit zwart, wit en donkerblauw. Een mooie opener voor het festival.

 
2 Monaco : Michèle Torr – Une petite française
Resultaat: 4/18 Dirigent: Yvon Rioland

Ook voor Monaco trad er een oude bekende aan. Michèle nam in 1966 al eens deel voor Luxemburg, maar nu verdedigde ze de vlag van Monaco. Michèle zong het moeilijke nummer ‘Une petite française’, maar ze kon dit makkelijk aan en gaf een goed optreden. Het liedje bestaat uit een melodieus en vrolijk refrein, maar de coupletten zijn eerder ingetogen en vereisen een groot stembereik. Tijdens de rustige delen wordt het beeld wazig gemaakt. Michèle droeg een opmerkelijke, gedrapeerde roze jurk.

 
3 Nederland : Heddy Lester – De Mallemolen
Resultaat: 12/18 Dirigent: Harry van Hoof

Heddy Lester bracht een eerder klassieke ballade voor Nederland. ‘De mallemolen’ werd geschreven door de broer van Heddy. Qua presentatie vertoont de Nederlandse bijdrage enkele gelijkenissen met die van Monaco. Net zoals Michèle Torr koos Heddy voor een roze jurk. Beide zangeressen blijven gedurende het hele lied op dezelfde plek staan maar maken drukke armbewegingen. De aangename inzending bleef net buiten de top 10 steken.

 
4 Oostenrijk : Schmetterlinge – Boom Boom Boomerang
Resultaat: 17/18 Dirigent: Christian Kolonvits

Nog nooit eerder had een protestsong deelgenomen, maar nu stuurde Oostenrijk een opgestoken middenvinger naar het festival. ‘Boom boom boomerang’ protesteert tegen de gehele muziekindustrie die alleen om geld draait. Ook met het festival werd de draak gestoken. Zo sloeg de tekst van het refreintje nergens op en de heren van het gezelschap droegen een pak dat uit 2 delen bestond. De voorzijde was een crèmekleurig kostuum, maar de achterzijde bevatte een donkere smoking met bijhorend masker! De inzending bevatte verschillende muziekstijlen en de bijhorende danspasjes waren ronduit hilarisch!

 
5 Noorwegen : Anita Skorgan – Casanova
Resultaat: 14/18 Dirigent: Carsten Klouman

Anita Skorgan waagt zich in 1977 aan de eerste van haar vijf songfestivalpogingen. In 1979 waagt de dame zich aan haar 2e solo poging en in 1982 zingt ze samen met haar man, de songfestivalveteraan Jan Teigen. Tussendoor duikt ze nog op als achtergrondzangeres. ‘Casanova’ is een onschuldig, up tempo liedje dat onopgemerkt passeert. Anita amuseert zich duidelijk en na afloop van haar optreden slaat ze nog een kleine vreugdekreet. Leuk is dat de achtergrondzangeressen dezelfde outfit dragen. Alleen de kleur van het lint rond hun middel is verschillend.

 
6 Duitsland : Silver Convention – Telegram
Resultaat: 8/18 Dirigent: Ronnie Hazlehurst

De bekendste deelnemers van de avond waren de discodiva’s van Silver Convention. De dames scoorden ook in Vlaanderen al enkele hits en ze waren dan ook de topfavorieten om de wedstrijd te winnen. Met de leuke meestamper ‘Telegram’ hadden ze een vlot en toegankelijk liedje in handen. Er werd nog een uitgekiende act bij verzonnen, waarbij verbondenheid centraal stond. Desondanks de goede samenzang en het verzorgde optreden geraakten de topfavorieten niet hoger dan een 8e plaats. De juryleden gaven duidelijk niet de voorkeur aan hedendaagse inzendingen.

 
7 Luxemburg : Anne Marie B. – Frère Jacques
Resultaat: 16/18 Dirigent: Johnny Arthey

Luxemburg kiest voor een verrassende inzending! Met “Frère Jacques’ sturen ze immers de stoute versie van het kinderliedje ‘broeder Jacob’ naar het festival! Anne Marie zingt in de discoversie dat ze verlangt naar een relatie met alle vrienden van Jacques, en gedurende de helft van het liedje doet ze niets anders dan de namen opsommen van al deze mannen. Ze beëindigt het nummer met de boodschap dat Jacques bij haar in bed moet kruipen… Het liedje heeft een dromerige sfeer, die versterkt wordt door de weergave, waarbij verschillende beelden in elkaar samenvloeien. De zwakke schakel in deze bijdrage is Anne Marie, want haar vierkoppige vrouwenkoor levert goed werk af. Dit was de slechts scorende inzending van Luxemburg tot dan toe.

 
8 Portugal : Os Amigos – Portugal No Coração
Resultaat: 14/18 Dirigent: José Calvário

De Portugese bijdrage was er eentje om snel te vergeten. Het zeskoppige gezelschap van Os Amigoes zingt het drukke ‘Portugal in mijn hart’, een liedje waarin de liefde voor hun land tot uiting komt. Er gebeurt weinig tot niets op het podium en het meerstemmig gezang gaat al snel op de zenuwen werken. Twee mannelijke leden van het gezelschap stonden eerder al op het festivalpodium; Paulo de Carvalho werd in 1974 laatste en Fernando Tordo eindigde in 1973 op de 10e plaats.

 
9 Verenigd Koninkrijk : Lynsey de Paul and Mike Moran – Rock Bottom
Resultaat: 2/18 Dirigent: Ronnie Hazlehurst

Lynsey de Paul en Mike Moran voerden een verzorgde show op. Ze zaten rug aan rug aan een piano en zongen samen het meer popgerichte ‘rock bottom’. In het nummer werd verkondigd dat je problemen moest aanpakken in plaats van er mee in te zitten. Lynsey opende de act met een krant waarin vermeld stond dat ze zich op dat moment op het dieptepunt bevond. Ook de dirigent acteerde mee! Ronnie Hazlehurst verscheen namelijk uitgedost op het podium en dirigeerde het liedje met een wandelstok. Het duo de Paul en Moran waren uitgedost als makelaars.

 
10 Griekenland : Pascalis, Marianna, Robert and Bessy – Mathema Solfege
Resultaat: 5/18 Dirigent: George Hadjinassios

De Grieken deden beroep op 4 soloartiesten om het liedje ‘muziekles’ ten tonele te brengen. Met dit vlotte popliedje werd Griekenland voor de eerste keer tot de kanshebbers gerekend. Het refrein van het liedje bestaat uit het herhalen van muzieknoten, en is hierdoor goed meezingbaar. Met hun 3e deelname behaalde Griekenland een mooie 5e plaats. Het zou tot 2001 duren vooraleer ze dit resultaat konden verbeteren.

 
11 Israël : Ilanit – Ah-haa-vah Hee Shir Lish-naa-yim
Resultaat: 11/18 Dirigent: Eldad Shrem

Ilanit had de eer om als eerste artiest Israël te vertegenwoordigen op het festival. Dat gebeurde in 1973. Dit jaar was ze opnieuw van de partij, en dat met de dramatische maar mooie ballade ‘liefde is een lied voor twee’. Het lied begint ingetogen, maar barst al snel open. Ilanit kan meermaals tonen dat ze hoge noten zonder probleem aan kan. De inzending geraakte niet hoger dan een 11e plaats.

 
12 Zwitserland : Pepe Lienhard Band – Swiss Lady
Resultaat: 6/18 Dirigent: Peter Jacques

Dankzij deze Zwitserse bijdrage maakte de alpenhoorn zijn debuut op het festival! De mannen van de Pepe Lienhard Band brachten een ode aan dit muziekinstrument, dat ze omdoopten tot ‘Swiss Lady’. Ondanks de Engelstalige titel is het liedje toch volledig in het Duits. Het nummer is naast een vrolijke meestamper ook een duivelse oorworm. Tijdens de puntentelling wist het een 6e plaats in de wacht te slepen.

 
13 Zweden : Forbes – Beatles
Resultaat: 18/18 Dirigent: Anders Berglund

De Zweedse groep Forbes, genoemd naar de leadzanger van de band, bracht een ode aan de Britse groep ‘The Beatles’. Als eerbetoon werden de 3 ‘yeah’s uit het Beatles nummer ‘She loves you’ in de inzending verwerkt. Verder staat de Zweedse bijdrage volledig los van het oeuvre van deze groep. ‘Beatles’ is een matige popsong die 3 minuten lang verder kabbelt op hetzelfde ritme. De inzending eindigde laatste met 2 punten. Dit was het slechtste resultaat voor de Zweden sinds de 0 punten uit 1963.

 
14 Spanje : Micky – Enseñame A Cantar
Resultaat: 9/18 Dirigent: Rafael Ibarbia

Micky, de plaatselijk charmezanger, bracht met ‘leer me zingen’ een vrolijk, ietwat grappig liedje. Een banjo speelde de hoofdrol in dit olijke nummer. Het geheel komt door de bizarre danspasjes (van zowel Micky als de achtergrondzangeressen) amateuristisch over. Hierdoor vonden een heel aantal mensen de inzending nogal kinderachtig.

 
15 Italië : Mia Martini – Libera
Resultaat: 13/18  Dirigent: Maurizio Fabrizio

Mia Martini was een levende legende in Italië. Van haar bijdrage ‘vrij’ werd dan ook veel verwacht. De dramatische ballade is niet meteen toegankelijk bij een eerste luisterbeurt, en komt voor velen al snel over als geschreeuw. Mede hierdoor geraakte de inzending dan ook niet hoger dan een 13e plaats. In 1992, enkele jaren voor haar onverwachte overlijden, herkanst Mia Martini voor Italië. Ze kan dan een 4e plaats wegkapen.

 
16 Finland : Monica Aspelund – Lapponia
Resultaat: 10/18 Dirigent: Ossi Runne

Monica Aspelund raakte onsterfelijk door deze bijdrage. Al vanaf de eerste noten van ‘Lapland’ is het duidelijk : dit is een bijzonder aanstekelijke, vrolijke meeklapper! Het liedje heeft een sterk refrein, mede dankzij de ‘nanana’, en is hierdoor meezingbaar. Het enthousiasme van Monica werkt extra aanstekelijk en zorgt ervoor dat de inzending geen moment gaat vervelen. Let ook op de hoge noot op het einde !

 
17 België : Dream Express – A Million In One, Two, Three
Resultaat: 7/18 Dirigent: Alyn Ainsworth

De Belgische inzending werd vooraf getipt als kanshebber. Samen met de Duitse bijdrage ging dit nummer volledig op in de discostijl. Mogelijk kwamen ze hierdoor in elkanders vaarwater te zitten. De Belgische bijdrage had ook te lijden onder het regiewerk, aangezien de Britse televisie de ‘doorkijkbloesjes’ niet te opvallend in beeld wilde brengen. Tenslotte was er ook nog de falende orkestdirigent die het nummer te snel liet spelen. Met een 7e plaats kwam Dream Express er ondanks alles nog relatief goed vanaf.

 
18 Frankrijk : Marie Myriam – L’oiseau Et L’enfant
Resultaat: 1/18 Dirigent: Raymond Donnez

De Franse bijdrage blonk uit in eenvoud. Marie Myriam zong haar liedje, bijgestaan door een koortje, zonder veel toeters, bellen of ingewikkelde choreografie. ‘L’oiseau et l’entant’ had een herkenbare melodie en werd gaandeweg steeds sterker en sterker. Dit was in de beginjaren van het festival overigens dé werkwijze om een winnend songfestivallied te schrijven. Dat dit anno 1977, na de doortocht van ABBA, nog steeds aansloeg bij de juryleden was na de zegetocht van Marie Myriam wel duidelijk. Het was echter ook een meer dan verdiende winnaar, want zowel de uitvoering als het lied stak met kop en schouders boven de andere inzendingen uit. Voor Frankrijk was dit de 5e, en voorlopig laatste overwinning.

Hits in Vlaanderen

Dream Express – A million in one, two, three
Hoogste positie : 2 Aantal weken : 15
Jaaroverzicht : 4

Lynsey de Paul en Mike Moran – Rock bottom
Hoogste positie : 11 Aantal weken : 5

Marie Myriam – l’Oiseau et l’enfant
Hoogste positie : 6 Aantal weken : 8
Jaaroverzicht : 59

Silver Convention – Telegram
Hoogste positie : 26 Aantal weken : 1

Trinity – Drop drop drop (eurosong ’77)
Hoogste positie : 15 Aantal weken : 7


Foto's

Geschiedenis

Eurovisiesongfestivals:
Per land:
Junior songfestivals:
Belgische finales:

Verjaardagen

Niemand verjaart vandaag!